Έχει κι ένα επίτευγμα η σημερινή δημοσιογραφία.Δίνοντας λόγο σε αμόρφωτους παρουσιάζει την κοινωνική αμάθεια.
Όσκαρ Ουάιλντ

Παρασκευή, 7 Ιουνίου 2013

Η Πολιτική (α)σοβαρότητα, βιτρίνα στην Ευρώπη

         Νομίζω πως η έννοια της πολιτικής κουλτούρας είναι ένας όρος λίγο πολύ άγνωστος, κυρίως στην σύγχρονη πολιτική σκηνή, αλλά και στη συνείδηση του νεοέλληνα της μεταπολιτευτικής περιόδου. Ιστορικά δε, νομίζω πως για να βρούμε το τελευταίο ταλαντούχο πολιτικό πρόσωπο, θα πρέπει να ανατρέξουμε στον Ελ. Βενιζέλο, ικανός ρήτορας, με πειθώ και φιλοδοξία, ανεξάρτητα αν φορτώθηκε και την αποτυχία του ελληνοτουρκικού πολέμου καθώς και πολλά άλλα ιστορικά λάθη. Σήμερα το πολιτικό σανίδι στερείται από στοιχειωδώς επαρκείς "ηθοποιούς".
            Τα πολιτικά πρόσωπα στην Ελλάδα είναι ατάλαντα, αστοιχείωτα, αδιάβαστα, ανιστόρητα και με περιορισμένες ικανότητες τόσες όσες χρειάζονται για να φέρουν μια δουλειά εις πέρας. Στερούνται ρητορικών ικανοτήτων και επικοινωνιακών δυνατοτήτων, οξυδέρκειας και φιλοδοξίας, ζουν στο μοτίβο και στο lifestyle που οι γονείς τους επέλεξαν. Ζουν μία ζωή εφημεριότητας με νοοτροπία ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε κ.ο.κ. Ανατράφηκαν από τα κολέγια, τα ιδιωτικά και τους κατ' οίκον καθηγητάδες και λοιπούς υπηρέτες έτσι ώστε να παρουσιάζουν μία επαρκή και μονοδιάστατη εικόνα σοβαροφάνειας. Δίχως να είναι δημοφιλείς, ούτε καν ελκυστικοί στο λαό και την κοινή γνώμη, μοντέλα ξύλινα μιας πολιτικής ελίτ ευτραφούς και γερασμένης, πεπερασμένης και συνηθισμένης. Η οικογενειοκρατία και τα μεγάλα τζάκια έχτισαν το σημερινό ατάλαντο και προσωρινό πολιτικό σκηνικό. Προσωρινό υπό την έννοια πως προοριζόταν για να κάνει μία απλή δουλειά. Την αποδόμηση μιας κοινωνίας. Σταδιακά, με γοργά βήματα. Γεννήθηκε, ωστόσο κι ένα σύστημα που θα αυτοεξυπηρετούσε τις επερχόμενες ανάγκες. Το σύστημα των ΜΜΕ που θα επικροτούσε τη συνδιαλλαγή δημοσίων-ιδιωτικών κεφαλαίων.
            Οι περισσότερες κουβέντες πολιτικού περιεχομένου εντός κοινοβουλίου καθώς και στα παράθυρα των δελτίων ειδήσεων είναι παράλογες, ανούσιες, ανώφελες και το κυριότερο χωρίς συνειρμό. Πέραν του ότι η πολιτική συζήτηση δεν παρουσιάζει  εδώ και καιρό ενδιαφέρον, γιατί ο λαός έχει θυμό κι αγανάκτηση ενώ τα κόμματα λένε τα δικά τους, φαίνεται καθαρά πως πλέον δεν έχει και ζήτηση. Η κοινή γνώμη είναι υποψιασμένη, μπορεί και καχύποπτη, περιμένοντας το "σύστημα" καρτερικά στη γωνία. Δημοσιογράφοι, πολιτικοί, αστυνομία και κάθε μορφή εξουσίας δεν πείθουν τον κόσμο. Βέβαια, οι συντελεστές μιας πιθανής εναλλακτικής πολιτικής κουβέντας, εάν ήταν διαφορετικοί, ίσως θα ξεγύμνωναν και θα αποκάλυπταν περισσότερες αλήθειες.
            Οι κόντρες και τα ευτράπελα μέσα στο ελληνικό κοινοβούλιο καταδεικνύουν την πολιτική (α)σοβαρότητα που μας διακρίνει. Δήθεν πολιτικές αντιδικίες Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ, Χ.Α., ΣΥΡΙΖΑ, με φόντο την προστασία της δημοκρατίας και τις νεοφιλελεύθερες απόψεις εναντίον των φασιστικών και νεοναζιστικών ιδεωδών. Καταστάσεις εκτός πραγματικότητας... Μα είμαστε τόσο μόνοι... Κάποτε χρειαζόταν ταλέντο και όραμα για να κυβερνήσεις έστω και μία επιχείρηση. Τώρα, που εξελιχθήκαμε και προοδεύσαμε χρειάζεσαι ένα καλό τζάκι, μία περιοδεία από το Χάρβαρντ και έγινες the guy for the job...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ευχαριστώ για τα σχόλια σας!