Έχει κι ένα επίτευγμα η σημερινή δημοσιογραφία.Δίνοντας λόγο σε αμόρφωτους παρουσιάζει την κοινωνική αμάθεια.
Όσκαρ Ουάιλντ

Παρασκευή, 2 Μαΐου 2014

Η πολιτική θα φορεθεί πολύ αυτήν την άνοιξη"

Είναι in fashion. Είναι μία τάση, ένα ρεύμα. Η πολιτική λανσάρει νέα μόδα, φοριέται και θα φορεθεί πολύ αυτήν την άνοιξη.

Τι θα φορεθεί πιο πολύ; Μπλε, κόκκινο, πράσινο, πάλι μπλε ή πάλι κόκκινο. Διάολε, όμως, το μαύρο είναι πάντα στη μόδα. Ένδειξη κομψότητας.

Ο ντουνιάς σφύζει από προεκλογική λόξα. Κάποτε το lifestyle ήταν μία πολιτική. Μία πολιτική αποπροσανατολισμού του ακροατηρίου από τα ουσιώδη ζητήματα, μία ώθηση στα επουσιώδη και στα υπερκαταναλωτικά πρότυπα. Η πολιτική του φαίνεσθαι έκανε τράμπα κι έτσι η πολιτική έγινε lifestyle. Έχεις δεν έχεις πρόταση, για την πατρίδα και τον τόπο σου ρε γαμώτο. Άλλωστε, λίγοι βγήκαν ουσιαστικά χαμένοι. Οι περισσότεροι μάλλον ατσαλάκωτοι θα παραμείνουν. Έχουμε βραχύβια μνήμη Κάρολε!

Το “Ποτάμι” βάφτισε εκφραστή της ιδέας του ή μάλλον των συμφερόντων του ένα πρόσωπο αναγνωρίσιμο στην πλατιά μάζα, μία εικόνα επικοινωνιακή και κοινά αποδεκτή. Το βασικό είναι να σε ξέρουν. Σε αυτήν την λογική της αναγνωρίσιμης φιγούρας πάτησαν επικοινωνιακά στο προεκλογικό στάδιο όλες σχεδόν οι πολιτικές κινήσεις. Η ΝΔ δίνει κεντρική θέση στον αρχηγό Ζαγοράκη, εποφθαλμιώντας στη σχέση της με τον επενδυτή Σαββίδη και τούμπαλιν. Ο ΣΥΡΙΖΑ επιστρατεύει την ιστορία του Μ.Γλέζου δίνοντας ηρωική διάσταση στο ψηφοδέλτιό του. Η πρόταση Λαζόπουλου δεν προχώρησε και θα πρέπει να εκθειάζουμε άλλη μία σεζόν την “σατυρική” εκπομπή του.

Είναι μία διαδικασία storytelling, διήγηση κάποιων ιστοριών με κοινό στόχο. Την αποδοχή. Φερ' ειπείν, η ιστορία ενός δημοσιογράφου πολιτικοποιημένου που αποφάσισε να καινοτομήσει, να ρισκάρει δείχνοντας ότι δεν είναι αμέτοχος στα προβλήματα του τόπου. Από την άλλη, ένα λαϊκό παιδί από τη Λυδία Καβάλας, χωριατόπαιδο, που έπαιξε μπάλα και λατρεύτηκε για τα ηγετικά του χαρακτηριστικά και την αρρενωπότητα του. Τέλος, το πρόσωπο, όνομα της ιστορίας, που με θάρρος κατέβασε τη ναζιστική σημαία από την Ακρόπολη. Η ενεργοποίησή του έχει επικοινωνιακό συμβολισμό. Το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον λειτουργούν ενωτικά. Ο ήρωας του τότε, ο ήρωας του τώρα, ο ήρωας του αύριο. Ένα παράδειγμα, μία αναφορά στο ένδοξο του παρελθόντος ως παρακαταθήκη για το τώρα και το αύριο.

Η πολιτική έχει αποκτήσει διεκπεραιωτικό χαρακτήρα εφόσον αποτελεί δείκτη εξυπηρέτησης των ιδίων κεφαλαίων, των λόμπι. Στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης βιώνουμε διαρκείς επικοινωνιακές αλλαγές. Κάποτε αρκούσε να είσαι απλά από τζάκι ή να έχεις μία οικονομική επιφάνεια. Πλέον, το κοινό απαιτεί να είσαι και της showbiz. Κι επίδοξες σταρλετίτσες θα υπάρχουν πάντα διαθέσιμες για κατανάλωση. Είναι μία νέα τάση. Μία εποχιακή και ευκαιριακή αλλαγή. Κάποιοι το βαφτίζουν ανανέωση. Κάποιοι αντιλαμβάνονται την απελπισία του συστήματος και την αδυναμία πειθούς του. Κάθε τάση στη μόδα έχει ημερομηνία λήξης. Γι' αυτό αποφασίζει ο καταναλωτής/πολίτης.