Έχει κι ένα επίτευγμα η σημερινή δημοσιογραφία.Δίνοντας λόγο σε αμόρφωτους παρουσιάζει την κοινωνική αμάθεια.
Όσκαρ Ουάιλντ

Τρίτη, 8 Οκτωβρίου 2013

“Θέλω να ανασάνω ελευθερία”

Η ιστορία κοιτάει περιπαιχτικά την πρόοδο του ανθρώπου και κρυφά γελάει. Έχει ενδιαφέρον να παρακολουθήσεις σε ένα μικρό φιλμ, καρέ-καρέ, το οξύμωρο να φτιάχνει σενάριο μόνο του. Και το ρεσουμέ αυτού να εσωκλείεται στο πως το σύστημα κατάφερε να φάει ένα άλλο σύστημα. Μικρό φίλμ, σύντομο, να μοιραστεί σε κόπιες στα σχολεία έτσι ώστε να μη χρειαστεί η ιστορία να μας ξαναγελάσει ειρωνικά. Έτσι ώστε, όταν επαναληφθεί πάλι, να υπάρχει βεβαιότητα και σιγουριά περί τίνος πρόκειται. Κι όταν παίξει το φίλμ, η εικόνα πρέπει να σοκάρει. Να σε στιγματίσει και να χαραχθεί στη μνήμη σου. Γιατί διάολε ξεχνάμε κι εύκολα μάλιστα. Όσο για το happy end. Μην το ψάξεις. Γιατί πολλές μάνες πόνεσαν κι έκλαψαν και θα ήταν σεναριακό unfair αν επιλέξεις ρομαντικό φινάλε. Άσε που δεν υπάρχει και ποτέ κάποιο ουσιαστικό, θεματικά τουλάχιστον, τέλος.

Η ιστορία επέλεξε και πάλι έναν άδοξο ήρωα για να ξεκινήσει την πλοκή της. Τον Παύλο Φύσσα, έναν νέο άνθρωπο, με τις ανησυχίες του, με τα πιστεύω του. Τον θυσίασε για να αποδείξει στον άνθρωπο πόσο βλάκας είναι που επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη ξανά και ξανά.

Ο Φύσσας στάθηκε η αφορμή για να κυνηγηθεί κάποτε η Χρυσή Αυγή. Δεν ήταν τέτοια τα αντανακλαστικά του κρατικού μηχανισμού. Συγκεντρώνονταν καιρό τα στοιχεία και απλά ανέμεναν καρτερικά τη στιγμή-αφορμή. Παρ'όλο που εκκρεμούν παχηλοί φάκελοι ανθρωποκτονιών και κακουργημάτων με υποψίες ανάμειξης της “εγκληματικής οργνάνωσης” και απλά περιμένουν στοιχειωθέτηση και αρχειοθέτηση, δουλειές που ελπίζω να μην παγώσουν και να συνεχιστούν μέχρι και τη διαλεύκανσή τους. Η ερώτηση, ωστόσο, είναι γιατί τώρα; Δεν υπάρχει αλλαγή που πράττεται αναίμακτα επιβεβαιώνουν οι παλιές φωτογραφίες. Επίσης, οι δημοσκοπήσεις σε πρόθεση ψήφου ανέβαζαν το κόμμα ή την οργάνωση, όπως αρέσκονται με νομιμότητα πλέον τα media να διηγούνται, αρκετά ψηλά και σε σημείο να απειλείται η κυβερνητική υπεροχή. Εδώ νομίζω πως επεμβαίνει και η Ενωμένη Ευρώπη προφανώς γιατί βλέπει την απειλή. Και την προλαμβάνει. Ανεπιθύμητη γαρ, τέτοιου είδους αλλαγή, δίνει την εντολή-παρότρυνση για επιτάχυνση των διαδικασιών. Έτσι, συλλαμβάνονται όλοι όσοι συνδέουν το όνομά τους με την καθημερινότητα της οργάνωσης. Όλοι όσοι έχουν ρόλο, είτε να προσυλητήσουν, είτε να εκτελέσουν εντολές. Η συνέχεια, λίγο πολύ γνωστή. Σκούπα, διαπόμπευση στο κολοσσαίο, κοινωνική κατακρυγή και δικαιοσύνη, ανακούφιση.

Ο ανοργασμικός φορέας των Μέσων συνεπικουρεί αισθητά με τις υπερβολές, με τους ύμνους για την κυβερνητική επιτυχία και για την κάθαρση της πολιτικής ζωής από το νεοναζιστικό καρκίνωμα. Έτσι είναι αλλά υπάρχει και η άλλη όψη την οποία έντεχνα εκμεταλλεύτηκε το φαινομενικά εθνικιστικό, άντε και εθνικοαπελευθερωτικό, προσφιλές στην Αθήνα-ο λόγος της εκλογικής επιτυχίας-κόμμα. Η Χρυσή Αυγή με όπλα τον λαικισμό, τη διάδοση χάους εντός της κοινωνικής καθημερινότητας, τον παθιασμένο αντίλογο σε αυτούς που έφεραν το έθνος στην οικονομική δυσχέρεια, την καταγγελία της αδικίας που υφίσταται ο καθημερινός μεροκαματιάρης Έλληνας πολίτης, την σύνταξη στο πλευρό του Αθηναίου που ασφυκτιά από την καυτή ανάσα του μετανάστη στο σβέρκο του, κατάφερε να φτιάξει ένα λόγο άφθαρτο, απαράβατο και θέσφατο. Χωρίς καμία ιδιαίτερη ευγλωττία, απλά με πάθος, ορμή και φανατισμό. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η κεντρική διαδικτυακή σελίδα της οργάνωσης που παρουσιάζει τις ιδεολογικές βάσεις του κόμματος αναλυτικά και με σαφήνεια. Κι ας είναι επικίνδυνες κι ας μην λογοκρίθηκαν ή προβλήθηκαν ποτέ έως τώρα. Απλά κάποια στιγμή ήταν της μόδας... 

Το μοντέλο ιεραρχίας της οργάνωσης προδίδει καταφανέστατα την λειτουργία της για την εξυπηρέτηση του ενός. Πώς; Μία εισαγγελική απόφαση για το άνοιγμα των πλείστων τραπεζικών λογαριασμών της οικογένειας Μιχαλολιάκου θα απαντούσε σε ένα ερώτημα και θα γεννούσε και άλλα. Καλό επιχειρηματικό μυαλό ο Φύρερ. Όσο για το αν είναι η όχι εγκληματική οργάνωση το επικειρωμένο και αναγνωρισμένο από το ελληνικό κράτος κόμμα της Χρυσής Αυγής, αυτό μένει να απαντηθεί εν ευθέτω χρόνο όταν και αν ανοίξει ο γεμάτος φάκελος για τη δράση τους. Ας γίνει σωστά η δουλειά!


 “Δεν ελπίζω σε τίποτα αν δε νοιώσω μια μέρα το στομάχι μου γεμάτο. Δεν εκφράζω άποψη για τα πολιτικά μέχρι να δω μια αλήθεια να αποκαλύπτεται. Θέλω να ανασάνω μια φορά ελευθερία”. Άστεγος στην Αθηνάς λίγο πριν πετάξω για Γάνδη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ευχαριστώ για τα σχόλια σας!